Chiang Mai Road trip


Chiang Mai road trip

I just decided to start a Chiang Mai road trip…

One night, I’m sitting there with half a bottle of Sang Som, ice and slices of lime. The more interesting the conversations became, the less Sang Som was left in the bottle.

I had no idea what kind of special occasion the night was,  but a number of our previous guests had returned to the Yard and met each other again.

‘Colm’, an Irish guy, dropped by at The Yard Hostel. He just wanted to say goodbye before heading Chiang Mai, which was his plan. ‘Sophie’ is a pretty short-haired British girl, who travelled to Bangkok and left her love life behind.

That night, we offered to drive Colm to a bus station. But somehow, I don’t know if was the effect of the Sang Som or our thirst of travelling, the three of us decided to head to Chiang Mai the next day.Chiang Mai Road Trip

Day 1

This Chiang Mai road trip was different from other trips I used to make, because driving was all I had to do. Decision-making and planning what to eat or where to stay all lied in ‘Farangs’ hands.

That night we arrived in Chiang Mai around 8pm, not in the best condition. Colm already had in his mind where he wanted to stay. The place was rated 4 stars in Tripadvisor.

Nimman Road, Chiang Mai

Before we started to search for the hostel chosen by Colm, we stopped at Nimman Road, where I feel the most familiar with. The road is the coolest place to me, but the two Farangs didn’t seem to be excited at all.

Colm wanted to go to the Night Bazaar.Then we hit back onto the road again. This time, it’s a road I’ve never heard of before, despite the fact that I’ve been in Chiang Mai so many times.

ZZ Hostel nests itself in a small alley, even more tiny than our The Yard Hostel. The place is an old building, and was once space for rent. It’s now turned into an accommodation.

Colm discussed prices with the hostel, while Sophie and I were waiting. Colm walked back to us with an offer of 300 Baht per room. Bathroom, a fridge and a fan are available in a room for two. Nothing we can say no to in this offer.This price is something truly for Farangs. Me, as a Thai, had never been offered such good condition before. I was leaning a lot in my Chiang Mai road trip.

The two Farangs let me decide which room I wanted to stay. I didn’t catch the whole conversation, but something “cultural”. So, I went to bed not understanding the whole thing. Cultural difference does not hinder us from sharing our experiences. I ended up sharing a room with Sophie.

Before we went to bed, after putting down our backpacks in the rooms, the three of us, extremely hungry, walked down to talk to “Pi Boy”, the owner of the hostel.

Pi Boy brought out a map and explained places in that neighbourhood thoroughly. While I was looking at Pi Boy talking, the picture of myself explaining places in Aree came into my mind. Even though the direction explanation has been repeated hundreds of times by Pi Boy, I believe that very moment would be the same for me and him. That feeling of being tired to explain has never once occurred to us. ‘Thailand is our home’. We should be good hosts when friends visit our home.

Thailand is our home

Colm, again, was the one who selected a restaurant for us that evening, Lemongrass. One reason for this choice was that someone he met at The Yard  Hostel had recommended the place, another was Trip Advisor.

The diner was full with foreigners. Both their menu and taste were designed for Farangs. Farangs like “sweet and sour stir-fry”. A bottle of beer for each of us, then we headed to bed.

Chiang Mai Road Trip

Day 2

A deep sleep that night helped us to recover from the long day of traveling of our Chiang Mai road trip. In an early hour of the next morning, we woke up to hear school kids singing the Thai National Anthem, the practice commonly done in public places in Thailand.

This hostel is opposite to a primary school and we could hear the kids’ noises. We observed the lives of the school kids in front of us for quite a while. Boy-scout uniforms and their handy sticks, a school musical band, and naggy teachers.

Chiang Mai Road Trip

There was a similar memory in my head which I had thought was long gone. My childhood came back to me again that day – kids playing and chatting while trying to stand in rows at the same time, teachers complaining. Reminiscence sometimes fulfils our present.

Both of us had a shower, packed our bags and got ready for another journey though we weren’t sure where were we heading to. I knocked on Colm’s room to say goodbye. Crossroads bring different people to meet with each other, and then we have to say goodbye.

Sometimes we have to say goodbye

Northwards we headed. On the way, we stopped by at an unknown waterfall. After a sweaty walk, what appeared in front of us was a waterfall. We faced up the bright sky, and suddenly we felt drops of rain. Sophie stood still, feeling the rain.

All we did was stare at a water strider, which was swimming upstream. I pondered with myself, swimming upstream may require no reason. Each of us then spent time with ourselves. Sunlight seeped through the hills as if it wanted to inspire someone to think about something.

Along a steep and wavy road, the beauty of some of the curves took our breath away. We stopped a bit and took some fresh air, while enjoying the greenery, one of the best part of our Chiang Mai road trip.

Chiang Mai Road Trip
Hidden waterfall between Chiangmai and Pai

Our trip that day ended in ‘Pai’. Everyone knows Pai as a hippie place. It was known for marijuana and ska music. I intended to be in the town just to say ‘hi’ to Pai after 8 years apart.

It had been 10 years since I first went to Pai. Lots of things had changed, while some others were still the same. A mountain there was bigger than my size, like it had been in the past. A river seemed to be narrower. The place where a cottage was once there, had turned into a bigger clay house. I didn’t know whether a creek where I had chilled my beer was still there.

We spent some time there queitly. Only insects’ noises could be heard. The mountain in front of me made me felt even smaller.

Later, both of us went to a market with a new bottle of Sangsom. While we were enjoying ourselves, I spotted a long blonde-hair girl in a pink vest that we were familiar with. It was ‘Katherina’ from Switzerland. We just said goodbye to each other a few days ago at the yard. Then invited her to join our table as a ‘friend’. We talked about ‘Matt’, ‘Chaouki’ and ‘Amine’, all were at the Yard.

The talk was like a good time at an alumni party. Both ‘Matt’ and ‘Kathrina’ escaped from their love lives to Thailand. I thought to myself, maybe our Yard home is comfortable enough to be a shoulder for someone. Again, we had to say goodbye. But we both knew it would not be the last time.

Another new morning in Pai, a mountain and Pai River lied in front of us. I felt like the mountain was telling me to take a deep breath and relax. The I finished the book I took with me.

Late morning, Sophie and I set off again. The question ‘where are we going’ came up again. We decided to go see ‘Lulu’, another sister who had stayed at the Yard before she came to volunteer in Pai.

GPS directed us to a small village, where we just wanted to say ‘Hello Lulu’. Lulu was busy trying to get the children to nap. The place where Lulu volunteered is a daycare for both Thai and Farang children.

It was the time to say goodbye to the mountains. We started to drive back to Bangkok. I didn’t even remember when those mountains disappeared. What still in my mind was the sky was incredibly beautiful. It was decorated with fluffy clouds. And then our Chiang Mai road trip end.

Come to stay at The Yard Hostel in Bangkok!

Maybe we can start a new road trip together in Thailand


Chiang Mai Road Trip
Chiang Mai Road Trip




น้ำแข็ง และมะนาวฝาน

บทสนทนาเริ่มสนุกขึ้น เมื่อแสงโสมพร่องลง

บรรดาแขกเก่า ที่เคยพักพิง กลับมาทักทายกันหลายคน

‘คอลลิม’ หนุ่มไอร์แลนด์

กลับมาแค่จะมาทักทาย ก่อนเดินทางไปเชียงใหม่ ตามแผน


‘โซฟี’ สาวผมสั้น หน้าตาดี จากเกาะอังกฤษ


เราอาสาจะไปส่งคอลลิม ที่สถานีขนส่งในค่ำวันนั้น




เราสามคนตกลงกันว่าจะเดินทางไป ‘เชียงใหม่’

ในวัน ‘พรุ่งนี้’



ปล่อยให้ ‘ฝรั่ง’ ตัดสินใจ วางแผน

การกิน การนอน

คืนแรกเรามาถึงเชียงใหม่ในสภาพ สะบักสะบอม


คอลลิม บอกมีที่พักในใจแล้ว

ดูจาก Tripadvisor เป็นอันดับ 4 เชียวนะ


เราจอดรถตั้งหลักที่ นิมมานฯ ก่อน




ยังคงยืนยันจะไป ไนท์ บาร์ซา




ZZ Hostel อยู่ในซอกหลีบยิ่งกว่า The Yard

เป็นตึกห้องเช่าเก่า ที่เอามาดัดแปลงให้พักรายวัน


คอลลิม รับหน้าที่เป็นคนเจรจาห้องพัก

เรากับโซฟี ได้แต่นั่งรอ


คอลลิม กลับมากับข้อเสนอ

300 บาท ต่อห้อง ต่อคืน สำหรับ 2 คน

พร้อมห้องน้ำ ตู้เย็น และ พัดลม



ราคาที่ได้มาเป็นราคา ฝรั่ง จริงๆ

เราคนไทย ไม่คยหาที่พักได้ในราคาถูกขนาดนี้มาก่อน


พูดกันไม่เข้าใจ รู้เพียงว่ามีวัฒนธรรมอะไรซักอย่างไม่รู้

สรุปว่า นอนทั้งๆที่ไม่เข้าใจ

วัฒนธรรมที่แตกต่าง หาใช่ปัญาหาในการใช้ชีวิตร่วมกัน




ลงมาถาม ‘พี่บอย’


พี่บอยหยิบแผนที่ อธิบายฉะฉาน


ราวกับมองกระจกสะท้อน วันที่เราอธิบายร้านรวงในซอยอารีย์ไม่มีผิด


เราเชื่อว่า พี่บอยก็คงเหมือนเรา


‘ประเทศไทย คือบ้านเรา’

เพื่อนมาเที่ยวบ้านทั้งที เราควรเป็นเจ้าบ้านที่ดี



เหตุผลคือ ใครคนนึงที่คอลลิมเจอที่ The Yard


และอีกเหตุผลหลักคือ Tripadvisor ก็บอกอย่างนั้นเหมือนกัน



ฝรั่งชอบ ‘ผัดเปรี้ยวหวาน’



เช้าตรู่ เราตื่นจากเสียงเด็กเคารพธงชาติตอนเช้า


เสียงเด็กเจี๊ยวจ๊าว ตามภาษาเด็ก


ชุดลูกเสือ ไม้พอง วงโยธวาทิตย์







เราสองคนอาบน้ำ เก็บกระเป๋า





เพื่อ ‘บอกลา’






ระหว่างทาง เราแวะน้ำตกเล็กๆ




สิ่งที่เราเห็นคือ น้ำที่ตกมาจากผาสูง


จู่ๆ เม็ดฝนก็พร่ำลงมา






อาจไม่มีเหตุผลใดๆ ที่จะว่ายทวนน้ำ






เหมือนจะให้ใครบางคน คิดอะไรบางอย่าง




เราแวะพัก สูดลมหายใจ



เราเดินทางมาจบที่ ‘ปาย’

ใครๆว่าปายเป็นเมือง ฮิปปี้

ก่อนหน้านี้โด่งดัง เรื่อง กัญชา และ เพลงสกา

เรามาครั้งนี้ ตั้งใจแค่จะมา ‘สวัสดี’ ปาย



เรามาปายครั้งแรกเมื่อ 10 ปีก่อน





กระท่อมหลังเล็กที่เคยอยู่ กลายเป็นบ้านดินหลังใหญ่ขึ้น

ลำธารเล็กๆที่เคยแช่เบียร์ ยังอยู่ไหม ไม่รู้







เราสองคนออกไปนั่งที่ตลาด กับแสงโสมแบนใหม่


สายตาเหลือบไปเห็น ฝรั่งผมบลอนด์ ยาว กับเสื้อกล้ามสีชมพู ที่คุ้นตา

‘แคทรีน่า’ สาวสวิซเซอแลนด์

ที่เพิ่งบอกลากันเมื่อสองสามวันก่อนที่ The Yard


เราโผกอดกัน ด้วยความดีใจและประหลาดใจ


ชวนกันร่วมโต๊ะดื่มกัน ในฐานะ ‘เพื่อน’

เราคุยกันถึง ‘แมท’ คุยถึง ‘ชัคกี’ และ ‘อามีน’

ทั้งหมดจาก The Yard


ทั้ง ‘แมท’ และ ‘แคทรีน่า’ ก็หนีรักมาเมืองไทย





เราต่างรู้ว่า ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย




ภาพตรงหน้าคือ ภูเขา แม่น้ำปาย

เหมือนภูเขาบอกเราว่า ให้หายใจเข้าลึกๆ





สายวันนั้น เรากับโซฟี ออกเดินทางอีกครั้ง

คำถามว่า ‘เรากำลังจะไปไหนกัน’



เราตัดสินใจเดินทางไปเยี่ยม ‘ลูลู’

พี่น้อง The Yard อีกคน ที่เคยแวะมาพัก ทักกัน



เราตาม GPS มาในหมู่บ้านเล็กๆ

เพียงแค่อยากจะมา ‘Hello Lulu’




มีทั้งเด็กไทย เด็กฝรั่ง



ถึงเวลาที่ต้องบอกลา ภูเขา





ฟ้าสวย เมื่อมีก้อนเมฆปุย


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *